Vertellers in actie

PKV20140818_MV1D_9347
Het blijft een voorrecht om de vertellers van Museum Voor 1 Dag in actie te zien. Regelmatig ben ik daar met de camera bij. Afgelopen 18 augustus was ik in de Zonnehoeve in Hilversum, bij nieuwe zorgpartner Hilverzorg aanwezig om Jan en Jacqueline in beeld te brengen.
Wat dan opvalt is dat iedere verteller weer zijn eigen stijl heeft. Jan is daarbij heel fysiek in zijn betoog, wat er toe leidde dat hij bij de uitleg van de „Bovenlangwagen” de koets waar dit object oorspronkelijk deel van uitmaakte, uitbeeldde en daarmee het geheel en de plaats van dit voorwerp zeer visueel tot leven bracht. Een boeiend schouwspel! Alleen het briesen van de paarden en de dampende mest ontbrak nog…
Geweldig om te zien hoe de vertellers elke keer weer hun stempel zetten op de presentaties en zo de verhalen letterlijk tot leven brengen.
Paul Voorthuis (fotograaf/vormgever MV1D)

Inspirerend de zomer in!

Meccano_439Als je kunt kiezen tussen lachyoga, high tea, jeu de boules, creatief zijn met papier, Museum voor 1 Dag en nog 10 andere activiteiten, dan wordt de keus moeilijk. Toch zaten er maandagochtend 14 juli 21 mensen klaar in het Anne Frankcentrum in Waddinxveen voor onze presentatie. Initiatiefnemer Maja Postma heette iedereen welkom en de wethouder opende het. Het Zomerpalet is bestemd voor senioren van 55 jaar en ouder, die leuke dingen willen doen in die soms wat lange zomervakantie als kinderen en kleinkinderen weg zijn en sport en hobbyclubs een zomerstop hebben.
De grote groep werd gesplitst, zodat we simultaan konden presenteren, met in elke groep twee vertellers. Agnes met Sylvia en Martin met Jacqueline. Een geheel nieuwe ervaring! Sylvia en Maria bespraken de kraplap, het houtsnijwerk, de tabaksdoos en de Attilla, Martin en Jacqueline toonden meccano, de sculptuur, het schilderij en het stoplicht. Er was veel belangstelling voor de verhalen achter de voorwerpen en de mensen vonden het erg leuk om “ er aan te mogen zitten”.

Over de meccano werden de volgende herinneringen opgehaald: “Ik speelde met Trix, kent u dat? Daar kon je eigenlijk nog mooiere dingen mee maken.” “ O kijk toch eens, op dat instructieboekje: die jongens met die ouderwetse truitjes, dat droegen mijn broers ook.”
“Voor welke leeftijd is meccano eigenlijk geschikt?”
“ O ja, die grondplaten en die hoekdingen, daar kon je van alles mee maken en dat sleuteltje raakte altijd kwijt.”

Naar aanleiding van de bronzen sculptuur „Ophelia” kwamen de volgende reacties los: “ Goh wat een mooi verhaal. Die Hamlet! Ik ben eens naar zijn graf geweest in Denemarken. Het was prachtig, maar eigenlijk bestond hij natuurlijk niet echt.”
“ Jee, wat zwaar, dat is zeker van steen. Wat is dat voor steensoort?”
“Moet je eens voelen, wat heeft ze die teentjes mooi gemaakt en dat fijne gezichtje, prachtig.”

Het schilderij daagde uit tot verbeelding: “Drie generaties, dat zie je zo, die met die baard is de oudste.”
“Ik vind hem raar kijken, boos en een beetje aanmatigend.”
“ Nou ze kijken volgens mij naar het voetbal en er gebeurt weer eens helemaal niks.”
“Jaren dertig, denk ik, die kleding en die hoeden.” “Nou, ik zie zo’n modern geluidsdingetje in zijn oor zitten.” “Ik vind het een beetje somber.”
“Ik vind de kleuren een beetje saai en volgens mij moest er nog iemand in het midden bij.”
“ Wat leuk om zo goed naar een schilderij te kijken, dat doe ik in een museum eigenlijk nooit.”
Jacqueline Louwé (verteller)